Najlepsze konsultacje medyczne

Luty 26, 2017

Teleradiologia (radiologia na przestrzeń) – forma radiologii, zachodząca w magazyn telemedycyny. Buduje w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny, i w szczególności radiologii.

Dzięki użyciu nowoczesnych metodzie kupi na zmianę specjalistycznych informacji przesyłając obrazy statystyczne, kiedy również skuteczne (przesyłanie najdoskonalszej klas zdjęć USG, MRI). Idzie na diagnozę na trasę. Umożliwia przesyłanie obrazów o wysokiej rozdzielczości, a dodatkowo interaktywną transmisję audiowizualną z pełną precyzją oraz w ciągu rzeczywistym. Systemy wideokomunikacyjne (wideokodery) funkcjonują na ogólnodostępnych cyfrowych liniach transmisyjnych ISDN, w światowej sieci Internet, a oraz na drogach satelitarnych.

Teleradiologia obniża koszty teleradiologia funkcjonowania szpitali i nowych jednostek ochrony zdrowia. Tak zwane centra opisowe oferujące pomoce w dziale teleradiologii funkcjonują na wzór w Indiach, a świadczą usługi dla szpitali w USA lub Wielkiej Brytanii. Zajmuje się w niniejszy droga różnice czasowe pomiędzy państwem, w jakim funkcjonuje centrum opisowe, a państwami, w jakich zawierają siedzibę szpitale. Dzięki temu kurs funkcjonowania bardzo się obniża.

Pomoc techniczną w zakresie konfiguracji mebla i akcesoriów diagnostycznych (TK, MR i nowe) dla potrzeb teleradiologii
Dostarczenie niezbędnych narzędzi do zrobienia powiązania z bliskimi pracowniami opisowymi (router, komputer, skaner dokumentów tekstowych)
Instalację i konfigurację oprogramowania do teletransmisji
Szkolenia personelu w zakresie obsługi systemów teleradiologicznych
Szkolenia personelu z działu połączeń telekonferencyjnych
Doradztwo ekspertów w dziale organizacji transferu informacjach w klasie
Optymalizację protokołów akwizycji danych obrazowych na urządzeniach TK i MR przez polskich radiologów
Doradztwo w zakresie wyboru łącza i konfiguracji dostępu do budów publicznej

T
eleradiologia stanowi zdalną ocenę (opis)
produktów z diagnostyki obrazowej dla celów
diagnostycznych lub konsultacji (1, 2). Spośród obecnego
względu nie stanowi ona pomocą kierowaną bezpośrednio
do pacjenta, lecz jest produkowana pośrednio na jego
korzyść. Przedstawia ona formę zdalnego kontaktu między
specjalistami medyczny
mi (ewentualnie z udziałem
specjalistów informatyki medycznej i zabezpieczenia
technicznego transmisji). Prawdopodobnie istnieć robiona
jako:
− tzw. usługa wewnętrzna – w budynku przez ludzi
szpitala,
− usługa outsourcingowa – przez wyspecjalizowane
firmy zewnętrzne (tzw. centra opisowe),
− wersje mieszane lub skrojone pod nazwane potrzeby,
np. obszary o niskiej gęstości zaludnienia, trudnych
warunkach terenowych lub pogodowych.
Dziś w realiach polskich są to wyjątkowo połą-
czenia punkt-punkt czy niskie architekturze zamknięte.
Teleradiologia stała się możliwa dzięki:
− cyfryzacji materiałów (najczęściej obrazów, zestawów
obrazów, czy nowych możliwościach o pacjencie
i wyników jego doświadczeń) z diagnostyki obrazowej,
najczęściej już wytwarzanych w tej sytuacji,
− cyfrowej archiwizacji danych medycznych, a przez
to oczywistemu, silnemu i stałemu dojazdowi do ba-
dań pacjenta,
− zapewnieniu tanich łączy transmisyjnych (najczęściej
sieci komputerowych) i systemów informatycz-
nych (HIS, RIS, PACS) o podobnych parametrach
i wartościach,
− powstaniu sprzętu umożliwiającego zdalny dostęp
do pełnych lub jedynie niektórych funkcji stacji
diagnostycznych,
− zapewnieniu infrastruktury teleinformatycznej
umożliwiającej zarówno dostęp do medium meto-
dą „zapamiętaj i prześlij” (ang.
store-and-forward
)
niewymagającej jednoczesnej obecności obu stron
komunikacji, jak i transmisję w okresie rzeczywistym
(ang.
real-time
).
Do rozpoczęcia i wzroście teleradiologii przyczyniły
się również:
− ograniczona dostępność do wysoko wykwalifiko-
wanych specjalistów medycznych,
− coraz wyższe zastosowanie diagnostyki obrazowej
w uwadze zdrowotnej,
− potrzeba zapewnienia dostępności przedmiotowych
usług bez sensu na chwilę dzienie i dzień tygodnia,
również w porządku pilnym,
− możliwość szybkiego uzyskania tą drogą (bez powodu
na droga) tzw. drugiej opinii w ważnych przy-
padkach,
− pojawianie się całkiem nowych metod wykraczają-
cych poza dotychczasowe doświadczenia (np. MRI/
EEG) oraz konieczność branż i konsultacji,
− zapewnienie odpowiedniej jakości zdalnych usług
tego rodzaju,
− nacisk pacjentów na zwiększenie jakości opieki
zdrowotnej,
− konieczność poszukiwania przez agencji opieki
zdrowotnej rozwiązań tańszych i zapewniających
lepsze zarządzanie zasobami.
Doskonała klasa usług telemedycznych prawdopodobnie żyć
zapewniona przez:
− odpowiednią infrastrukturę techniczną,
− bezpieczeństwo możliwości oraz dojazd do nich na wartości
dostępu koniecznego,
− selekcję specjalistów,
− standaryzację procedur (przygotowania pacjenta,
obrazowania, komunikacji, transmisji możliwości dodatkowo ich
kompletności itd.),
− specjalizację w charakterze schorzeń, rodzaju obrazowa-
nia (w tym jednocześnie wieloma metodami) itp.,
− wydajną agencję pracy,
− stosowanie systemów ochrony jakości (zapobieganie
błędom, wyrywkowa kontrola przez ekspertów,
peer-review itp.),
− procedury awaryjne i porada techniczną.
Wady teleradiologii i ryzyka dla jej wzroście
stanowią:
− brak standardu komunikacyjnego i stylu da-
nych dla całej usługi teleradiologicznej – standard
DICOM 3.0 definiuje format zdjęć, i brak
jest standaryzacji formatu zlecenia, dodatkowych

Brak komentarzy

Możliwość komentowania jest wyłączona.